อานิสงส์ข้อที่ 7. ตอนที่ 2 และที่น่าทึ่งยิ่งไปกว่านั้น ก็คือ เมื่อกำลังบุญในตัวของลูกๆ มีปริมาณที่หนาแน่นมากเข้ามากเข้า จนกระทั่งมีปริมาณมากพอที่จะส่งผลได้อย่างเต็มที่เต็มกำลัง
อานิสงส์ข้อที่ 8 ว่าด้วยบุญที่ส่งผลทำให้ลูกๆมีสุขภาพร่างกายที่สมบูรณ์แข็งแรงลูกๆ จะไม่เจ็บ ไม่ป่วย ไม่ไข้อีกทั้ง...โรคภัยใดๆ ก็ไม่อาจที่จะเบียดเบียน
ลูกได้แลเห็นความเสื่อมในสังขารของตนเองและภรรยา เพราะทุกๆคนบนโลกใบนี้ ล้วนมีความแก่เป็นธรรมดา ยังไม่ล่วงพ้นความแก่ไปได้
หลังจากที่หลวงน้าของลูกสำเร็จหลักสูตรการฝึกทหารชุดพิเศษแล้ว ตัวท่านได้เป็นนายทหารที่อยู่ในหน่วยดูแลความสงบเรียบร้อยของประชาชนภายในแคว้นของพระราชาองค์ที่จะออกบวช
หลังจากที่พระราชาผู้ปกครองแคว้นแห่งนั้น รวมถึงเหล่าเสนาอำมาตย์ได้ฟังธรรม และปฏิบัติธรรมร่วมกับคณะพระอาจารย์แล้ว ทุกคนต่างก็ได้เข้าถึงความสุขภายใน เหมือนอย่างที่ตัวนายทหารคนสนิทของพระราชาได้เข้าถึง
นอกจากความอัศจรรย์ในเรื่องของการถวายมหาทาน แด่คณะพระภิกษุสงฆ์กว่าแสนโกฏิรูปแล้ว ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่ชวนให้น่าอัศจรรย์ใจเป็นอย่างมาก
ทั้งสองจึงพากันไปยืนหลบฝนอยู่บนจอมปลวกใหญ่ภายใต้ ร่มไม้นั้น โดยหารู้ไม่ว่า ภายในจอมปลวกนั้นมีอสรพิษร้ายตัวหนึ่งอาศัยอยู่ สายฝนได้ไหลหลั่งลงมาอย่างไม่ขาดสาย จนร่างของทั้งสองท่านเปียกชุ่ม น้ำฝนปนเหงื่อไคลของฤษีทั้งสองได้ไหลลงสู่ช่องจอมปลวก
หม่อมฉันได้ฝันเห็นมหาชนพากันขัดถูถาดทองคำที่มีราคาตั้งแสนกหาปณะ จากนั้นก็จะนำถาดทองคำนั้นไปให้สุนัขจิ้งจอกแก่ตัวหนึ่ง
โจรสบโอกาสก็คว้าเชือกสนสะพายที่ผูกรั้งจมูกโคเอาไว้ นึกกระหยิ่มใจว่า “เจ้าหนุ่มนี่ขี้เซาจริง เขาลักโคของตนก็ยังไม่รู้ ช่างเป็นลาภของเราหนอ ที่ได้โคมาเปล่าๆ นี่ถ้าเอาไปขายต่อ ก็คงจะได้กำไรงาม” แต่เหตุการณ์กลับไม่ได้เป็นอย่างที่คิด แล้วเหตุการณ์จะเป็นเช่นไร
มนุษย์บางพวกปากกล้า โฉดเขลาเป็นคนพาล ไม่ระวังวาจา ด่าว่าบิดามารดา ปู่ย่าตายาย พี่ชาย พี่หญิง ด้วยคำหยาบคายเจ็บแสบ เมื่อฉุนเฉียวโกรธาก็ด่าว่าไม่เลือกว่าจะเป็นผู้เฒ่าผู้แก่ หรือแม้กระทั่งสมณะพราหมณ์ก็ไม่เว้น อีกทั้งห้ามคนอื่นบริจาคทาน จึงต้องมาทนเสวยวิบากกรรมที่ตนเองเป็นคนก่ออยู่ ณ สุนขนรก ขุมที่ ๒ ของอุสสุทนรกอันน่ากลัวและสุดหฤโหดแห่งนี้
